Marelle Boersma – Nobody *****

Vivian maakt zich zorgen over een van haar HAVO-leerlingen. De 17-jarige Lynn is afwezig en stil tijdens de lessen en lijkt zich meer en meer terug te trekken. Vivian vermoedt dat het meisje misbruikt wordt, maar Lynn laat niets los. Wanneer ze uiteindelijk achter de gruwelijke waarheid komt, is die erger dan ze ooit had kunnen bedenken...

Marelle Boersma schroomt niet om actuele misstanden aan de kaak te stellen in haar thrillers. In ‘Nobody’ is het onderwerp niet alleen actueel maar ligt het ook uiterst gevoelig; het boek is gebaseerd op ware feiten. Hoewel de gebeurtenissen zo heftig zijn dat je het bijna niet kunt geloven, verwacht ik van een alom gerespecteerde auteur dat ware feiten ook ware feiten zijn. En juist dat gegeven bezorgt me kippenvel. Hoe graag zou je niet willen geloven dat deze thriller ‘gewoon’ is ontsproten uit de onuitputtelijke fantasie van een auteur! In een interview met Boersma las ik de zin: “Inmiddels gaat het beter met Lynn…”. Deze uitspraak trof mij als een mokerslag; haar gruwelijke verhaal ìs echt gebeurd!

De schrijfstijl van Marelle Boersma is mij niet vreemd; ik las bijna al haar voorgaande thrillers. Ze staan elk garant voor een flinke dosis spanning, angst en mysterie die ik graag aantref in een thriller. Maar daarnaast is de sympathieke Boersma gezegend met een immens groot inlevingsvermogen. En juist dat tilt haar boeken nog een trede hoger op de ladder. De verschillende emoties en karaktertrekken van haar hoofdpersonen worden zo gedetailleerd weergegeven dat het haast onmogelijk is ze niet in levende lijve voor je te zien. En in ‘Nobody’ doet de auteur daar nog een schepje bovenop. Het personage van Vivian Fransen weet zij zo herkenbaar neer te zetten, dat het mij persoonlijk diep raakt. De momenten waarop Vivian ten prooi valt aan haar eigen onzekerheden en twijfels zijn voor mij zo herkenbaar. Boersma beschrijft haar emoties en gevoelens zo helder dat ik mijzelf ogenblikkelijk hierin terugzie. Dat op zich is al een mooie beleving tijdens het lezen, maar dat Vivian, tijdens een emotioneel gesprek met haar vader, een ontdekking doet die mij hielp inzien waar ik zelf mee worstelde….dat was een ervaring die ik niet gauw zal vergeten. Mede daardoor is ‘Nobody’ voor mij de volle vijf sterren waard, ik kan bijna niet wachten tot haar volgende thriller uitkomt!


Hierbij wil ik Uitgeverij 'De Crime Compagnie' enorm bedanken voor het toezenden van het recensie-exemplaar.

De wraak van De Wandelhoer ****

Marie heeft eindelijk rust gevonden. Ze is gelukkig getrouwd met Michel en in verwachting. Dan wordt Michel naar Böhmen gestuurd om de opstandige Hussieten neer te slaan en raakt hij gewond. De jaloerse ridder Falko laat hem voor dood achter en bericht Marie dat hij is gevallen. Dit bericht geeft opnieuw een dramatische wending aan het veelbewogen leven van Marie. Zal het lot Marie en Michel weer bij elkaar brengen en kunnen zij wraak nemen op Falko's verraad...?

Hoewel het alweer een tijdje terug is dat ik De Wandelhoer las, kost het me met dit tweede deel totaal geen moeite om weer in het verhaal te komen. De sfeer spreekt nadrukkelijk uit de woorden en al snel ben je terug in het leven van Marie, tegen de historische achtergrond van de 15^e eeuw.

Achter de naam Iny Lorentz gaat een Duits schrijversduo schuil. De combinatie van romantiek en geschiedenis doet opnieuw van zich spreken, en zorgt voor een meeslepende liefdesroman. Net als het eerste deel spreekt ‘De wraak van de wandelhoer’ sterk tot de verbeelding. Het krachtige karakter van Marie deed mij zelfs wensen dat ik zelf ook alle ‘problemen’ het hoofd kan bieden en altijd zo kordaat zou kunnen zijn als zij. Marie staat telkens weer klaar om ten strijde te trekken, hoe moeilijk de omstandigheden ook mogen zijn. Heerlijk om je al lezend helemaal te verliezen in deze prachtige geschiedenis.

Haar kracht komt ook tot uiting in haar weigering te geloven dat haar echtgenoot Michel is gesneuveld. Inmiddels bevallen van dochtertje Trudi, geeft Marie haar veilige bestaan op en trekt als marketentster mee met een legereenheid die op weg is naar Bohemen. Moedig biedt zij de ontberingen die ze moet doorstaan het hoofd. Zij heeft maar een doel: haar geliefde levend en wel terugvinden!

Hoewel er ook wat taaie gedeeltes met veel historische details voorbij komen, wat het vlot doorlezen soms bemoeilijkt, is Iny Lorentz er desondanks in geslaagd een wervelend verhaal tot leven te wekken. ‘De wraak van de wandelhoer’ staat bol van romantiek, liefde, gevaar en rampspoed en is daarmee goed voor flink wat uren leesplezier! Een echte aanrader!

Hierbij bedank ik Uitgeverij Xander hartelijk voor het toesturen van een recensie-exemplaar van dit boek.

Isa Maron – Galgenveld ****

De negentienjarige scholiere Kyra Slagter is druk aan het studeren voor haar eindexamens. Dat wordt flink aan het wankelen gebracht wanneer er een gruwelijke moord wordt gepleegd. Door een tip van haar broer is Kyra als een van de eersten op de plek waar het lijk gevonden is. Gefascineerd als zij is door alles wat met forensisch onderzoek te maken heeft, probeert ze zelf te onderzoeken wat er gebeurd is. Al snel komt zij tot een schokkende ontdekking…

‘Galgenveld’ is het eerste deel in de vierdelige thrillerserie ‘De Noordzeemoorden’ en bij de lancering werd flink uitgepakt: deze nieuwste thriller van Isa Maron verscheen in drie delen als gratis bijlage bij het ‘Algemeen Dagblad’.

De jonge Kyra loopt rechercheur Maud Mertens flink voor de voeten tijdens het onderzoek. Mertens schud haar eerst geërgerd van zich af, tot ze zich realiseert dat Kyra al behoorlijk wat aanwijzingen lijkt te hebben. Daarmee lijkt de enthousiaste scholiere haar steeds een stap voor te zijn. Uiteindelijk zet Mertens haar irritatie opzij; samen gaan zij de strijd aan met de koelbloedige moordenaar.

Maron’s grote kracht is het omschrijven en uitbouwen van haar hoofdpersonen. De wisselende emoties en karaktertrekken zijn herkenbaar en geloofwaardig, zelfs de onderliggende kwellingen van de dader doen je inzien hoe iemand er toe kan komen de controle over zijn leven te verliezen. De auteur laat je een kijkje nemen in het hoofd van haar personages, door het beeldend weergeven van wat zij denken en voelen leer je ze steeds beter kennen.

Hoewel de samenwerking tussen de geoefende rechercheur en de jonge, ietwat overmoedige, Kyra goed is gekozen, zet ik wel een kleine kanttekening bij het feit dat Kyra eerder ideeën over het onderzoek lijkt te opperen dan de ervaren rechercheur. Hoewel het goed in het verhaal past, komt het niet zo geloofwaardig over. Hetzelfde geldt voor de omgang met elkaar: soms lijkt Kyra de volwassene te zijn en niet Mertens zelf, wat een beetje een vertekend beeld geeft. Maar dat doet verder niets af aan het steengoede en intrigerende verhaal van ‘Galgenveld’.

Het is Isa Maron wederom gelukt een gruwelijk spannende thriller neer te zetten. Nergens zakt de goed opgebouwde spanning in, en dat is ook vooral te danken aan de soms weerzinwekkende details. De prachtige volzinnen die Maron door ‘Galgenveld’ heen weeft vergroten zeker het leesplezier: ‘De zwarte, openstaande mond van een dode die een veilig onderkomen biedt voor het jonge leven van de bromvlieg..’ 

De zin die het boek afsluit herbergt de belofte dat dit voor de komende delen van ‘De Noordzeemoorden’ ook zal gelden…

‘Ik zal haar vinden, mam. Wat er ook gebeurt, ik ga mijn zus vinden!’

*Dit boek las ik voor de leesclub van www.notjustanybook.nl*

Een dubbel gevoel....

Vanmorgen, tijdens het drinken van een kop koffie, voerde ik een vrolijk whatsapp-gesprekje met mijn 21-jarige zoon. Hij, met zijn voeten in het zwembad bungelend, onder de brandende zon in Griekenland…ik, met alle deuren tegen elkaar open en de regen verwelkomend, hier in Nederland.

Mijn gedachten gaan terug naar de dag, een week geleden, waarop hij naar Kreta vloog. Hij had mieters veel zin in dit weekje naar de zon, op het laatste nippertje geboekt. Genietend deelde ik met hem mee in de voorpret. Hij had het verdiend; eindelijk had hij zijn Propedeuse behaald en mocht hij verder met zijn studie Bedrijfskunde in Amsterdam! Geweldig! Zijn grootste zorg bestond nu uit het scoren van een hippe zonnebril en dito zwembroek. Het leven lachte hem toe.

Maandag 14 juli: een smsje van zoonlief vanaf de luchthaven: “Ik ga nu aan boord, mam! Tot over een week!”, en ik telde stiekem de uren af en blikte af en toe op mijn telefoon. Tot mijn opluchting verscheen in de handige app van Schiphol netjes het woordje ‘geland’ bij zijn vluchtnummer. Het was goed gegaan.

Donderdag 17 juli: de vakantie van manlief was eindelijk aangebroken! Maar onze blijdschap sloeg al snel om in totale ontsteltenis bij het horen van het verschrikkelijke nieuwsbericht. Een passagiersvliegtuig, onderweg van Amsterdam naar Kuala Lumpur, uit de lucht geschoten door een raket….het is niet te bevatten. Gespannen volgen we de ontwikkelingen op tv. Gedachten dwalen af naar de mensen thuis die pas hun geliefden uitzwaaiden op Schiphol. De eerste hartverscheurende berichten via Social Media doen je bestaan op zijn grondvesten schudden. Totale ontreddering, verbijstering, ongeloof en onmenselijk groot verdriet. Heel Nederland huilt mee. Sprakeloos van de schok kijk ik naar de beelden. Het zijn dezelfde beelden als die ik zag in een klein en  donker hoekje van mijn hoofd, mocht er iets misgaan tijdens de vlucht van mijn zoon. Beelden die ik snel weer had weggestopt. Lichamen verspreid over de rampplek, totale ravage, huilende familieleden  die worden opgevangen op Schiphol, vluchtinformatie die op ‘niet bekend’ blijft staan, het houdt niet op. Ik kan alleen nog maar denken aan wat de slachtoffers hebben moeten doorstaan en de hel waarin hun dierbaren terecht zijn gekomen. Hoe meer uren en dagen er verstrijken hoe gruwelijker deze hel blijkt te zijn. Heel Nederland is in rouw gedompeld. Er verschijnen verhalen die sommige slachtoffers een gezicht en naam geven, verhalen ook van mensen die op het nippertje aan de ramp zijn ontsnapt, maar ook nieuwsberichten over de plek des onheils, die we soms liever niet hadden gehoord of gezien.

Maandag 21 juli: de dag van de terugreis van zoonlief. De vakantie zit er op. Zijn koffer staat klaar en zijn rugtas ‘puilt uit van de souvenirs’ zo vertrouwde hij me glunderend toe. We hebben geen woord gewisseld over de vliegramp, misschien om elkaar niet ongerust te maken. Opgewekt vertelt hij dat ze ‘nog een laatste drankje doen’ bij Yamas, eigenaar van een naastgelegen café, waarmee ze bevriend zijn geraakt. Even zo opgewekt wens ik hem veel plezier en een veilige thuisreis toe. “Ik zie je vanavond op Schiphol, lieverd!”, zeg ik.  Mijn zoon stuurt een smiley via whatsapp. “Fijn mam, tot straks!” En wederom bloedt mijn hart als ik denk aan alle familieleden, vrienden en kennissen die ook tegen hun geliefden hebben gezegd: “Tot na de vakantie!” en nu alleen zijn achtergebleven.

Vanavond gaan we naar Schiphol om onze zoon op te halen. Maar mijn gedachten zijn vooral bij de nabestaanden van de slachtoffers. Ik kan straks mijn zoon weer omhelzen (daar ga ik gewoon van uit!), luisteren naar zijn enthousiaste verhalen en genieten van de door hem beloofde fotoreeks, zij kunnen dat nooit meer…

Wanneer ik straks mijn bloemen neerleg bij de gedenkplaats die spontaan is ontstaan bij Schiphol, zijn zij in mijn gedachten en sla ik een kruisje voor ieder van hen. Nee, ik ben niet gelovig maar ik ben wel van mening dat zij alle kracht, warmte en liefde die er te vinden is nodig zullen hebben om dit vreselijke verlies te kunnen dragen.

Sandra van de Walle

Maartje Fleur – ‘De au pair’ ****

Caroline is dolgelukkig wanneer zij gaat samenwonen met haar vriend Arthur en diens dochter Lois in zijn prachtige villa. Ze ziet het romantische plaatje al helemaal voor zich; samen zullen zij een gelukkig gezinnetje vormen, voor altijd! Maar niet iedereen is zo gelukkig met haar komst. Al snel volgen er gebeurtenissen waardoor zij er niet meer omheen kan: iemand wil haar uit de weg ruimen. Arthur gelooft haar niet en denkt dat ze overspannen aan het worden is. Maar Caroline geeft niet op…

Ze ontdekt al snel dat het plaatje van het idyllische gezinnetje ietwat vertekent is. Het lukt haar niet een goede band op te bouwen met Lois; het meisje reageert stuurs op al haar toenaderingspogingen. Ook de hooghartige huishoudster Havers en haar ietwat vreemde zoon Marcel lijken niet van plan haar aanwezigheid zonder slag of stoot te accepteren. Caroline probeert vriendschap te sluiten met een paar vrouwen uit de buurt. Dat lukt, maar van hen hoort zij roddels  die zij liever niet had gehoord. Kan zij Arthur hierna nog wel vertrouwen?

Maartje Fleur is freelance journalist/schrijver. Van haar column ‘Floor Faber’, die zij maakte voor het tijdschrift Viva, werd in 2009 een tv-serie gemaakt met in de hoofdrol Georgina Verbaan. ‘De au pair’ is haar eerste thriller en hopelijk niet haar laatste, want ik heb genoten van het boek!

Fleur heeft een onderhoudende manier van schrijven waardoor je al snel helemaal in het verhaal zit. Je leeft mee met Caroline, voelt haar onmacht, haar teleurstelling en haar angst. De wijze waarop de auteur deze gevoelens omschrijft, en je laat voelen hoe het is om te denken dat je paranoia wordt, getuigt van een enorm groot inlevingsvermogen. Maar ook de andere personages worden goed uitgediept waardoor je als lezer bij sommige van hen toch wat vraagtekens gaat zetten. En net als je denkt te weten hoe de vork in de steel zit, gebeurt er weer iets waardoor je toch gaat twijfelen. 

Een klein minpuntje vind ik dat de ontknoping iets te laat in gang wordt gezet en dat op het allerlaatste moment nog snel wat losse draadjes aan elkaar worden gebreid. Hierdoor doet het een beetje afgeraffeld aan en dat is zonde. Het had beter geweest bepaalde losse eindjes (ruzie met zus) eerder in het verhaal uit te werken.

‘De au pair’ is spannend, bezorgt je kippenvel en laat je alles om je heen vergeten. Je wilt alleen nog maar doorlezen. Ik kan je aanraden om deze thriller nog snel even in je koffer te stoppen als je op vakantie gaat!

Hierbij wil ik Uitgeverij Luitingh-Sijthoff heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar van 'De au pair'.

Tami Hoag – Het negende meisje ****

Minneapolis wordt het lijk van een jonge vrouw aangetroffen. Hoewel rechercheurs Sam Kovac en Nikki Liska behoorlijk wat gewend zijn, vervult de aanblik van het slachtoffer hen met afschuw. Het meisje is onherkenbaar verminkt. De schok wordt alleen maar groter wanneer tijdens het onderzoek de naam van Kyle- de oudste zoon van rechercheur Liska - opduikt.


Lees hier mijn gehele recensie...

Rena Patten – Koken met quinoa ****

Quinoa is één van de gezondste voedingsmiddelen die er zijn. Het is gluten- en tarwevrij, zeer rijk aan eiwitten en is gemakkelijk verteerbaar. Maar hoe maak je het klaar? Dit boek bevat 90 heerlijke recepten met quinoa.


Lees hier mijn gehele recensie...

Harlan Coben – Ik mis je *****

Geheel tegen haar principe in bezoekt Kat Donovan op een avond een datingsite op internet. De NYPD-rechercheur bladert uit louter verveling door de foto's en de bijbehorende profielen. Dan komt zij ineens een wel heel bekend gezicht tegen; het is Jeff, haar ex-verloofde. Jaren geleden brak hij haar hart en ze wordt overspoeld door emoties. Na lang aarzelen stuurt Kat hem een berichtje. De reactie van Jeff strookt totaal niet met haar herinneringen aan hem. Gedreven door argwaan gaat Kat op onderzoek uit. Dat haar gevoel juist was, blijkt al snel en voordat ze het weet raakt ze verwikkeld in een zenuwslopende race tegen de klok.

Lees hier mijn gehele recensie....

Judith Visser - Vreemden in de nacht *****

Nadat haar relatie op de klippen is gelopen verhuist Cassandra Wolf naar een andere plaats om daar een nieuwe start te kunnen maken. Zij neemt haar intrek in een mooi, maar afgelegen huis  waar genoeg ruimte is om eindelijk haar droom te verwezenlijken: een eigen praktijk als voedingsdeskundige. Maar dan wordt plotseling haar nachtrust ruw verstoort door een angstaanjagende gil. Wat volgt is een reeks huiveringwekkende gebeurtenissen die Cassandra al snel doen beseffen dat haar leven gevaar loopt.



‘Vreemden in de nacht’ is wederom een ijzingwekkend spannende thriller gegoten in het beroemde ‘Judith-Visser-jasje’. De thrillerauteur -die bekend staat om haar ronduit lugubere schrijfstijl- heeft ook nu weer alles uit de kast getrokken. Vanaf de eerste bladzijde wordt de spanning meteen opgebouwd; niks geen lieflijke aanloop maar meteen ‘right to the point’! Waar andere thrillerauteurs duidelijk de grens van het toelaatbare trekken, stapt Judith Visser daar gewoon overheen en trakteert de lezer ongegeneerd op de meest afgrijselijke -maar o zo rake- details. En daarmee brengt ze het verhaal meteen tot leven. Haar personages zijn voortreffelijk uitgewerkt. Zij hebben ieder hun eigen drijfveer voor hetgeen zij doen, en gek genoeg kun je daar als lezer nog bijna begrip voor opbrengen ook. De vaak onderliggende gemoedstoestand -en de daaruit voortkomende dreiging- laat de rillingen over je rug lopen. Maar daarnaast geeft de auteur haar hoofdpersonen ook hele herkenbare trekjes mee, trekjes waar je jezelf ook wel eens op betrapt hebt. Dat vind ik de grote kracht van Judith Visser: als lezer voel je het besef groeien dat -wanneer deze maar ver genoeg gepusht wordt- elk mens misschien wel tot moord in staat zou kunnen zijn.

Visser heeft er voor gekozen om 'Vreemden in de nacht' beurtelings in het verleden en het heden te laten spelen. Enerzijds leren we Cassandra kennen. Zij is bezig haar nieuwe leven op poten te zetten waarbij zij streeft naar zelfstandigheid en succes, en de liefde voorlopig even ver buiten de deur houdt.  Anderzijds volgen we de worstelingen van Olga om zich staande te houden in een bestaan wat zo heel anders verloopt als wat zij had gehoopt. Als dan eindelijk haar ridder op het witte paard ten tonele verschijnt blijkt dat toch wat anders uit te pakken. Maar Olga is er zo bedreven in om voor anderen de waarheid verborgen te houden, dat zij er uiteindelijk zelf ook in gaat geloven. Als ze dan ook nog zwanger blijkt te zijn, doet ze er alles –maar dan ook echt alles- aan om haar geluk te behouden.

Het gebruik van hele korte, heftige hoofdstukken zorgt er voor dat de spanning je al snel naar de keel vliegt, bovendien houdt de waanzinnig goede timing in het switchen van heden naar verleden je aan het boek gekluisterd. Je wilt alleen maar verder lezen om te weten te komen hoe al deze puzzelstukjes in elkaar gaan passen. De twee verhaallijnen -die ogenschijnlijk niets met elkaar gemeen lijken te hebben- raken elkaar op bijna bizarre wijze. De onthutsende finale ontvouwt zich op een manier die -in mijn ogen- alleen Judith Visser kan neerzetten: snoeihard, griezelig precies, huiveringwekkend spannend en met een nagalm die nog dagen door je hoofd blijft spoken!

Een waarschuwing is dus op zijn plaats: eenmaal begonnen in ‘Vreemden in de nacht’ is wegleggen geen optie meer!

Clemens van Brunschot – Wie noemde haar zwak? ***

Paula - de zus van Pascal - blijkt spoorloos verdwenen te zijn. Met behulp van een paar summiere aanwijzingen gaat Pascal naar haar op zoek. Al gauw is ze haar zus op het spoor, maar dan blijkt dat deze nog dieper in de nesten zit dan Pascal dacht. Maar ze geeft niet op; met gevaar voor eigen leven gaat Pascal de strijd aan om haar zus te redden.


Lees hier mijn gehele recensie...